De kat die een doel creëerde

Hoe vaak komt het voor dat iemand die opgroeit op een boerderij — waar duizenden kippen worden afgevoerd voor vlees, en duizenden kalkoenen elk jaar in december recht op het erf worden geslacht in naam van traditie — opgroeit om zich juist te verzetten tegen de ideologie waarin ze zijn opgevoed?

Om helemaal eerlijk te zijn: als kind begreep ik de wreedheid niet echt.
Maar toen gebeurde er iets terwijl ik op een dag bij de bushalte stond te wachten, op weg naar school. Een auto reed een kat aan, recht voor mijn ogen, en reed door. Ik ga niet beschrijven wat dit met de kat deed. Wat ik je wel kan vertellen, is dat er die dag iets in mij veranderde. Niet geleidelijk. Meteen.

Ik ben opgegroeid in Oost-Europa, waar mededogen voor dieren — huisdieren, zwerfdieren, allemaal — schaars is. De verhalen die uit mijn deel van de wereld komen, zijn van het soort dat je liever niet had gehoord. Die kat langzaam zien sterven langs de kant van de weg creëerde mijn empathie voor dieren niet. Het wekte haar en gaf haar een doel.

Lange tijd leefden die empathie en mijn liefde voor beauty in gescheiden werelden. Op de universiteit studeerde ik overdag psychologie en verdween ik 's avonds in YouTube-konijnenholen — tutorials, hauls, de hele mooie chaos van de beautywereld. Ergens daartussenin leerde ik alles over dierproeven en cruelty-free beauty, en werd ik een bewuste, ethische shopper. Toen studeerde ik af, kreeg ik een baby, en ging de wereld op slot. Covid gaf velen van ons hetzelfde ongevraagde cadeau: tijd om stil te staan bij de vraag wat we nou eigenlijk met ons leven wilden. Ik voelde me vastzitten — kersverse moeder in een vreemd land, geen duidelijk carrièrepad, en een rusteloze drang om de wereld beter te maken voor dieren.

Dus stelde ik mezelf een simpele vraag: hoe kon ik mijn twee grootste passies samenbrengen? Beauty. Dierenwelzijn. Hoe zou het eruitzien als ik ze echt zou combineren?

Toen ik op zoek ging naar het antwoord, vond ik het echte probleem — en dat was geen gebrek aan cruelty-free merken. Het probleem was dat ze vinden uitputtend was. Je moest drie verschillende databases checken, checken of een moederbedrijf in China testte, door forums spitten, en dan nog steeds onzeker blijven. Cruelty-free shoppen betekende dat je er een parttime onderzoeksbaan bij nam, alleen om mascara te kopen.

Dat was het gat in de markt. Geen ontbrekend product — een ontbrekende shortcut.

Cruelty-Free Babe bestaat zodat jij dat werk niet hoeft te doen. Elk product hier is al gecontroleerd. Jij hoeft alleen maar te shoppen.

Het begon met een kat. Ik kon haar niet redden, dus zette ik haar op ons logo. Het werd een merk dat ervoor zorgt dat JOUW liefde voor make-up en dierenliefde nooit meer in gescheiden werelden hoeven te leven.

Sandra
Oprichter, Cruelty-Free Babe